"Endórmenas" miñas

De tiros

2012-02-08T11:37:00.001-08:00

Son unha francotiradora de tiro sordo, e meditado,
que apunta dende a azotea do corazón,
rodeada dun exército de sombras.

Reación

2012-01-25T14:31:00.001-08:00

Mentras respiro o metanol que exhalan as bocas

que non saben nombrarte,

intoxícome en silencios...

A medida que...

2012-01-22T12:26:00.000-08:00

Ti intentas cambiar o mundo,
mentras eu,
tan só pretendo paralo.

Conxugación

2012-01-05T13:29:00.001-08:00

Querer querendo...

Endémica

2011-12-13T08:10:00.000-08:00

Mírome tola, a un espello que te proxecta.
Non son quen de repoñerme, deste querer absoluto.

Tesouros

2011-12-05T13:35:00.000-08:00

Fai hoxe un ano,

tocounos a lotería.

Emboscadas

2011-11-07T11:39:00.000-08:00

Hai vidas tan difíciles de vivir, que parecen emboscadas.
Hoxe síntome prisioneira das malas rachas, exclava do mal sen pausa, penada do deconsolo.
Faltan os valedores, quedamos os malferidos agardando por un mañá sen dor, cun exército de anhelos, arrasado.

Escepticismo vital

2011-10-31T13:19:00.000-07:00

Evadirse do tempo,
que pasa,
coa precisión dun reloxo suizo...

Clamores

2011-10-10T00:46:00.000-07:00

Amanéceme...

Azo

2011-10-05T13:17:00.000-07:00

Últimamente, tan só teño folgos,
para quererte...

Despegues

2011-09-20T09:31:00.000-07:00

Un avión está feito para voar.

Cando alcanza determinada velocidade

é moi difícil mantelo no chan.

Contigo, síntome avión.

De compras

2011-09-13T13:55:00.001-07:00

Son un escaparate andante,
que oferta amor de temporada
para TI.

Ás claras

2011-09-03T14:45:00.001-07:00

Para ben ou para mal,

estou completamente

namorada de ti.

Contos raros

2011-08-08T12:05:00.001-07:00

Son unha pobre princesa tola,
que chega antes das doce,
cos dous zapatos nos pés…

Efectos sin medidas

2011-07-19T09:49:00.000-07:00

Se me miras, báilame a sombra ó redor, coa luz do teu ollar.
Se me pensas, sinto unha plenitude utópica.
Se me rozas, derrétome en cada paso que me distancia de ti.
Non teño plan de prevención de ausencias
e sigo provocando ó corazón coa obstinación de quererte

S.O.S

2011-07-07T23:54:00.000-07:00

Avisan, que é improcedente facer sinais de fume,

en época de perigo de incendios.

29

2011-06-30T00:19:00.001-07:00

Algúns cren que a esta idade xa debería curtirme para deixar de seguir sendo víctima das miñas feridas. Eu, non podo cambiar, e asumo a condea contraída.
Ríndome cando me atracan a man armada o corazón, que sempre queda sen nada. Como declaración, confeso que te quero.

Preparados

2011-06-15T05:29:00.001-07:00

Quero facer a síntese química do que me dás,

para quererte en doses concentradas.

Puntos suspensivos

2011-06-14T07:36:00.001-07:00

Facer un camiño de puntos suspensivos no corazón, asumindo o día a día por rutina con un pressing start again como posición de contacto.

Bretes

2011-06-10T08:50:00.000-07:00

O día rompe cavilando de máis.

Mentres non sei onde meterme, miro os buracos no xardín dunha toupa inquilina, que fura e vive agochada, en túneis de terra, todo por cambiar os ollos polo rabo.

Cábalas

2011-06-06T04:30:00.000-07:00

Non hai orde de afastamento que aplaque o impulso de buscarte.
A veces síntome unha adicta dos rebufos dos teus pasos,
unha incondicional dos teus pantasmas,
unha furtiva de intres de loucura,
sen disciplina,
sen razón.

Roles e naufraxios

2011-05-30T03:02:00.001-07:00

Hai unha marea de ti que asolaga a máis dun corazón con resacas de fuxidas desorientadas, en busca dos teus fantasmas. Poucos saben chegar a ningures. Afoga quen non pode ir no teu barco que colle fondo a máis de metro e medio de calado. Nas beiras, reman as camaretas mirándote ir, co destino nun rol acostumado a perderse.

Soltar rendas

2011-05-25T13:32:00.000-07:00

Sara máis eu, temos a costume de dedicar sorrisos a quen nos mira.
As veces non temos ganas de rir, pero rimos igual.
Ser a alegría da casa, ten os seus sacrificios....

Tardes codificadas

2011-05-13T14:26:00.000-07:00

Sara durme a sesta arrolada por Machín, coma min cando era nena, despreocupada de tempos e temores. A miña cabeza fai álxebras co pensamento e fóra bailan tres cerdeiras ó compás do nordés. O día garda silencio mentres gozo dunha litografía de ti estampada no mirar, e suspiro co teu recordo que abeira por un carreiro de a pé, ó corazón.

O tempo

2011-04-24T06:50:00.000-07:00

Fai vento...

Línea de flotación

2011-04-10T13:02:00.001-07:00

Podía non quererte,

quererte máis,

ou quererte menos,

pero déixame quererte así,

a destajo,

en tramos curtos, repartidos

nas escenas do casual.

Déixame navegar,

en cada lance

deste mar de conformismo,

poñendo en marcha

un motor sen garantía

nun barco pequeno

de camareta.

Estou enrolada,

na costume

dos catro puntos cardinais

sei perderte

sei encontrarme...

Antídotos

2011-04-05T13:42:00.001-07:00

Preciso unha dobre dose de TI

Mecanismos

2011-03-30T10:57:00.001-07:00

En cada lugar,

a cada instante

penso en ti.

Iso é,

porque levo o corazón

a todas partes.

Loitas, armamento e pelotóns

2011-03-22T01:18:00.000-07:00

Foi unha guerra crúa, na que un día coma este, ti non puideches mais, e perdinte. Perdín o maior sentido da miña vida. Doce anos despois sigo aquí, cun arsenal de dubidas e desconcerto, conformidade express para o que toca, un pensamento camuflado entre as circunstancias, e unha compostura que mantén erguida a garda enriba duns zapatos de tacón. Teño máis dunha ferida aberta esperando cicatriz nun corazón co ralentí trucado, dous canóns no mirar e un pequeno sorriso que apenas colle no macuto. Teño pouco armamento, e un pelotón gastado pero veterano, que alardea de ter un palmarés de guerras perdidas. A estas alturas de nada vale a retirada, non hai derrota que me intimide.

(Nunca conseguirei unha victoria, pero lévote sempre no pensamento, es unha medalla de honor no meu corazón)

Datas

2011-03-18T06:23:00.001-07:00

Nestas datas ruíns que recordan e suman en anos o lexos que estás, apóucome e blasfemo coa idea de deixar o mundo deserto por terte ó meu lado uns minutos.
Aquí ninguén pregunta que pasa, o mundo treme e eu cada vez perdo máis o equilibrio.

(Hoxe quedo sen voz e sen canción)

Expendedora

2011-03-14T12:48:00.000-07:00

Sírvete

do meu querer a granel,
que eu,

non teño máis que darche.

Activistas

2011-03-08T23:58:00.001-08:00

No medio dun disturbio de silencios e distancias, desafiamos o perigo de encontrarnos, disparando bicos de largo alcance...

Crímenes

2011-02-17T11:09:00.001-08:00

Dedicarse á malversación de amor

para acabar sendo víctima

dun corazón sen fondo.

Pecados en patenas

2011-02-08T04:34:00.000-08:00

Confeso (co corazón por testemuña)
que quererte é un pecado impetuoso.
Solicito... a libre absolución.

Para os efectos de

2011-01-25T03:34:00.000-08:00

Corremos polas nosas vidas

no medio dun maratón de sentimentos.
Prorrogamos a data de caducidade do que queda de nós,

e facemos sinais de fume

co lume dos corazóns, que arden.

Taxas

2011-01-19T04:55:00.000-08:00

Loita a pasión contra a razón.
Angustia frente á conciencia da liberdade.

Maneiras

2011-01-14T01:04:00.001-08:00

Camuflarse en caracteres tipográficos, en puntos suspensivos do querer e non querer, en parénteses, en interrogantes, en frechas sen dirección.
Deixar espazos en branco, e conxugar as desinencias do sen querer querendo.
Rexistrar os momentos como horas de mais, e puntear en morse as palpitacións que se repiten, coa frecuencia que lle marcas ti.

Corazóns vagabundos

2011-01-12T05:46:00.001-08:00

Cando xa non hai pés que nos leven,
e paramos a vivir debaixo dun tellado de estrelas,
para ver pasar o tempo levando as ansias todas con nós...

Carta aos Reis

2011-01-04T12:05:00.000-08:00

Eu non pido que me queiran.

Pido,

que me deixen querer

Cousas raras

2011-01-03T00:42:00.000-08:00

Unha luz que se apaga, unhas cintas na árbore de nadal que abanean.
Debe de ser o receo a este novo calendario e o medo inculcado que teño no corpo, pero a min estas feituras non me entran dentro da normalidade.
Ninguén me atende.
Son cousas para non contar.
Paranoias dunha tola.
Non sei o qué, pero algo terá que levar a culpa, desta angustia que me dan as cousas do día a día.

Novo reto

2010-12-31T07:29:00.001-08:00

Espero que este ano que ven, veña cargado de maxia e con poder suficiente para cumprir os desexos de todos.

Querer metódico

2010-12-28T03:04:00.001-08:00

Se penso en ti,
éntrame un formigueo no corpo...

Fenomenoloxía

2010-12-20T22:53:00.001-08:00

Á hora de perder, un non sabe se perde segundos ou eternidades.
É mellor privar a conciencia de confesións, e saber que querer é unha intención que equilibra a perspectiva temporal do corazón.

Somos máis

2010-12-07T14:21:00.001-08:00

A nosa princesa chegou alporeada en xenio,
decidida a enchernos o corazón e a vida de alegría.
Agora non collemos en nós,

e o mundo fáisenos

pequeno.

Frontes

2010-12-03T15:17:00.001-08:00

Non temos campo, nin combate.

A guerra está perdida.

Que imos facer de nós,

cos corpos minados de ansias....

Cabeza fría

2010-11-29T00:21:00.001-08:00

Levántome co presente preparado para hoxe, e abrígome coa mesma capa de xeo que brinda o tempo, sen pensar en canto mais ou canto menos se pode acadar.

Dilación

2010-11-23T11:15:00.000-08:00

Teño un camiño de carros

no corazón...

Augas quentes

2010-11-18T13:55:00.000-08:00

...Por eso me mantengo en tus orillas
y tierra adentro sólo van mis ojos...

H.G.V.

Xente nova e leña verde...

2010-11-10T10:57:00.000-08:00

Teño o corazón ardendo,

e ti disme, que

todo é fume...

Espacio de parada

2010-11-03T23:47:00.001-07:00

Que pare un intre o mundo, amor
que non se mova,
que quero roubarche un bico,
que afogue
a miña ansia tan tola.

Mus

2010-10-30T05:07:00.000-07:00

Despois dunha tempada de exames,

tan só me queda por facer

o exame de conciencia...

"Aquélasme"

2010-10-14T14:43:00.000-07:00

*aquelarv.t. e p. Verbo de sentido vago que se usa na lingua coloquial cando non se atopa o adecuado, e que adquire un significado preciso dependendo do contexto en que se use.<>>

Linguas

2010-10-11T15:30:00.000-07:00

Teño tanto que dicir,

que calo.

Ocasos e esplendores

2010-09-23T01:59:00.001-07:00

Extrañarte
é un imposto de luxo,
por quererte de máis.

Loita

2010-09-13T11:41:00.001-07:00

As miñas respostas,
fuxen das preguntas coas mans en alto.
Sigo, como sempre fixen,
collendo atallos para perder,
co corazón como motor.

Guerras

2010-08-11T07:03:00.000-07:00

Teño o corazón abarrotado, mil anacos en munición e galóns que conceden o rango suficiente como para tomar a determinación de quererte no medio dunha guerra perdida, poñendo a inmunidade de conciencia como estratexia de prevención.

Andainas

2010-08-02T02:44:00.000-07:00

Un sarpullido de nubes no ceo, esperan polo abrente e tornan coloradas conforme vai saíndo o sol. A mañá réndese ó silencio e no maxín navegan escenas a cada paso que dou.

A brisa mareira acompasa o camiñar dos que seguimos facendo contas do tempo gastado a final de mes, mentres un can brinca cunha gaivota ousada que camiña en vez de voar, burlando as ansias dos que queremos voar mais de algún día.
O meu inconsciente atento, prepara unha nota de embarque a ningures pretendendo afastarse da derrota de saber que a realidade é unha evidencia sen probabilidade, e sabe a cru.
Así camiño, nunha andaina matinal, para pasear a pouca gana que me vai quedando.

Omisión

2010-07-27T13:29:00.001-07:00

Para non falar de amor,
gardo o teu nome apreixado nos dentes.

Paseos

2010-07-20T03:18:00.001-07:00

Camiño coa intuición sumida,

na perdición de buscarte.

Fábulas

2010-07-09T02:32:00.000-07:00

- Onde viches ti,

un raposo moceando
cunha galiña de campo?

28

2010-06-30T12:55:00.001-07:00

Para que vista un ano mais, teño de regalo uns bombachos colorados.
E un bico.

Apaños

2010-06-22T08:27:00.000-07:00

Desconfío das mañás radiantes e co transcurso dos días chégame o desencanto aos pés. Menos mal que, a vontade antolladiza de pensarte sustenta o teu recordo subido nas alturas do pensamento.

Ou sexa

2010-06-18T13:28:00.000-07:00

Cala.
Mirar abonda.
As pestanas abanican as verdades.

Partes brandas

2010-06-06T08:00:00.001-07:00

(Por ti)
Sabor a cru,
corazóns partidos...
(En min)
Hai sabores que non se desgastan nunca.
Hai cachos de corazóns que se derreten na boca.

Paradas

2010-05-26T14:54:00.001-07:00

Lambo a cotío as espiñas do tempo que vai pasando.
Meu corazón é mol.
A alma pésame se deixo de camiñar.
Sen riqueza algunha, levo de provisión a valentía de quererte tanto.

Chicanes

2010-05-19T04:35:00.001-07:00

Os espellos míranme de esguello escatimando en gusto, mentres ti fitas con cara de costume valorando os poucos xeitos de fina que me quedan.
Falan de que hai unha fórmula maxistral para querer, unha mestura de afán e día a día, que perde propiedades conforme ó tempo administrado.
Teño un peto que aforra gardando zapatos vellos, e unha idea empeñada, que subsiste no rebufo dos pasos.

Tentares

2010-05-11T09:12:00.000-07:00

Porta aberta ó inconsciente
Monomanía de ti
Desquite de querer e cortesía.

Piantaos

2010-05-06T13:10:00.000-07:00

“La diferencia entre un loco y un piantado está en que el loco tiende a creerse cuerdo mientras que el piantado, sin reflexionar sistemáticamente en la cosa, siente que los cuerdos son demasiado almácigo simétrico y reloj suizo, el dos después del uno y antes del tres, con lo cual sin abrir juicio, porque un piantado no es nunca un bien pensante o una buena conciencia o un juez de turno, ese sujeto continúa su camino por abajo de la vereda y más bien a contrapelo, y así sucede que mientras todo el mundo frena el auto cuando ve la luz roja, él aprieta el acelerador y Dios te libre.”

Conclusións

2010-04-27T12:18:00.000-07:00

Perdo a iniciativa acelerando nunha revolución de ganas amedrentadas.
Quérote sen compaixón de min, e loito cada día para perderte.
Sobre aviso estou, da ausencia de temperantes, nesta tarde calurenta, que bebe sede de ti.

Capturas

2010-04-21T22:41:00.001-07:00

Sendo nena as lendas que me contaba o meu pai para ensinarme vida, levaban verdades pigmentadas en fábulas mesturadas de saber e distracción. Había contos de raposos polo monte que miraban atardeceres, paxariños vixiantes do ar, e arrecifes de coral cercados gobernados por tiburóns, onde o peixe escacho Galvao removía as augas cal pirata aventureiro, reivindicando a liberdade da súa vida no mar. Falábame de pesetas lambonas que roubaban o sentido das cabezas, e recriminaba o apurado desenvolvemento, augurando que o desorde da evolución nos deixaría no futuro a todos cunha man diante e outra detrás, e que así espidos viviríamos todos nunha infinita Sabana.

Convencementos

2010-04-18T13:40:00.000-07:00

Hai momentos elocuentes que non nos acaban de convencer,
e deixámolos pasar.
Estamos afeitos xa, a incluír no día a día,
a actitude desafiante dos nosos pesares.

Absolutamente

2010-04-13T12:16:00.001-07:00

A un paso de converterme nunha verdadeira marciana, mírasme con ollos de “No te creo”, e a min tanto me ten.
Teño un empacho de verdades, que saen por que me ocupan mais sitio do que teño nun adentro resinoso.
Consciente e afastada, quedo perenne para ti, e prometo silencio en cobertura.
De oírme están as orellas cheas.

Paciencia

2010-04-07T02:33:00.001-07:00

Camiñar en paso curto con un murmurio interior que te conxuga en tempo presente co verbo precisar.
Pousarme coma un paxariño de bico calado que abonda o gusto mirándote ir, gardando o vento nas ás, a espera dun aire guiado que poida levarme a ti.

Días Santos

2010-04-03T06:44:00.001-07:00

Cólicos retornados, fanme gardar vixilia a base de Nolotil en vena.
Algúns en días festivos,
estamos feitos uns Cristos.

Informes

2010-03-30T03:50:00.001-07:00

Tomo en consideración
o pouco que debera quererte

e
as ganas que teño de TE querer.

Cancións e Conformes

2010-03-24T02:35:00.000-07:00

... Como el "lindo gatito", fracasamos invariablemente
para diversión del personal que nos mira de reojo,
Y como el Coyote, nunca llegamos a la hora,
ni al lugar, ni en el momento preciso.

Penas Indefinidas

2010-03-19T12:55:00.001-07:00

que todo sanda...,
todo, todo, non sanda non
Hai uns días no Sur, escoiteite falar nunha cinta gravada, das de aquela, e hoxe veño a felicitarte mirando o teu nome tallado en granito.
Esta vez a gusto meu, traio rosas silvestres e un millón de preguntas preparadas para non recibir resposta.
Alá no sur, escoitando os minutos gardados, oíase a todos falar nun barullo, da benquerencia popular a meu irmán.
Eu celosa, cunha voz aparvulada, recriminaba a todos a propensión por él, e ti sereno e suficiente dicías:
- E a ti, miña Pituka, a ti quéroche Eu.
Coa cabeza acordándome do conto, lembrei como me apreixabas forte e sorrinte e a min xa me chegaba.
Hoxe hai pais que brindan cos fillos, que estrean unha camisa, que saen a pasear...
E ti non estás.
Estráñote. Non máis ca calquera outro día pero levo tempo sentindo que todo me sae mal, andando en costa arriba, invocándote a cada paso que dou....
Oxalá estiveras para abrazarme, e facerme sentir forte.

Terapias

2010-03-15T13:20:00.000-07:00

- Xa fartei de todo, de palabras ousadas, e das covardes…
- que me quieres decir?
- Que estou cansa, síntome débil
- Yo, que no veo, avanzo sin mirar, y tu quieres decirme que no puedes?
- Xa o estou dudando, agora penso que ata perdín cordura
- Yo creo que tus sentidos increíblemente, se agudizan más.
- Instinto tan só, iso é o que queda de min.
- Y tantas cosas más, que no valoras…

Abeiro

2010-03-06T07:04:00.000-08:00

Voume refuxiar en quen

tan só

pode escoitarme...

Piropos estacionarios

2010-03-05T05:21:00.001-08:00

… aínda non chegou,

pero ti xa miras

con ollos de primavera.

Dilemas

2010-02-26T05:29:00.001-08:00

Teño un corazón encarnado coma o teu, cunha disposición consentida que namais que fai quererte.
Non sei se estou no teu corazón, ou tan só estou no teu camiño.
Calquera cousa me vale porque eu,
non mataría por ti
anque...
si morrería por salvarte.

Alustros

2010-02-22T14:18:00.001-08:00

Hoxe escribo unha posdata resentida para mañá,
inculcando ao ánimo que me increpa a seguir para diante,
interrogando cada facer que debo,
ou fago sen deber.
Unha tormenta eléctrica anda intercambiando a luz,
e aquí eu,
mirando a bravura do mar por un cristal,
proxectando unha escasa sombra sobre un papel.

Meu eu

2010-02-18T00:23:00.001-08:00

Esquécete de quen te entenda,
non ha de haber quen atine contigo.
Enténdete ti.

Trato

2010-02-08T12:38:00.001-08:00

Prometo,

non mancharche a camisa...

Bailes de ninguén

2010-02-01T12:06:00.000-08:00

“- Ou! miña princesa, medo me daría se algún pillabán recatado, che sacase a bailar unha canción coma esta, para conquistarte... - Agora a todos lles dá por sacar a bailar pezas de remoer o cú...”

Resulta que...

2010-01-29T02:11:00.001-08:00

Se ti estás mal a min anóaseme o corazón.
Se estou triste por ti ,
non hai nada que me poida contentar.

Elías

2010-01-23T07:33:00.000-08:00

Sempre escolleu tapas de cor vermella para encadernar as miñas Endórmenas de folio A4 porque eu lle dixera que era a miña cor favorita, e gravaba nelas letras douradas.
Gustáballe a miña escritura:

- Poucos hai que escriban a man agora, e ti ademais es das que enrrabecha as letras, gústacheme ben...

Elías tiña posto un marcapasos e dicía rindo que debía levar vida boa porque tiña unha chatola posta no corazón, e calquera cousa lle podía parar o motor.
Cando eu ía a recoller os cadernos comentaba ó disimulado algunha cousa que lera e preguntaba haber quen había ser o lector do meu misterio.
Onte Sra Lola chamou, para que fose buscar un caderno coas tapas postas, porque Elías estaba algo enfermo e non ía abrir.
Deixoumo listo cun papel dobrado escrito, comentando sen disimular, (seguro por non me ter diante) un parágrafo titulado “Gurgullos no Corazón”

- “ Chámame moito a atención, que ao amor lle chames gurgullo. A quen lle has deixar semellante herdanza mociña? Ata mais ver.

Hoxe chaman para dicir que Elías morreu.
Os meus libros, mais eu temos frío.
Hai motores que nunca deberan parar.

Identidades

2010-01-14T12:53:00.001-08:00

Por ser astuto chaman a un, coyote
Por conquistar mulleres, embaucador
Por ter prudencia figura ser, cobardía,
Por adiantar derrotas así sae, vencedor...
Déixense de defectos,
saiban, que o mundo é, de quen o provoca.

Perfecta Incompleta

2010-01-07T14:11:00.000-08:00

Unha verdade aparente que se redime nun corazón pendenceiro, collendo mérito de razón.
Unha costume indiscreta de quererte para nunca terte, como xustificación abonda da acción de sentir elevadamente en vivo.
Un recordo para mañá, ou para nunca desquitalo.
Un ánimo de cortesía devoto parado nun stop e un silencio en piedade, calando o conto, que a ninguén ei de contarlle.

Propósitos

2010-01-04T11:57:00.000-08:00

Facer un collage de intencións, controlando o limiar do desvarío, no ralentí dun reloxo que marca xa, demasiado tarde en punto.

Inventario

2009-12-30T14:20:00.000-08:00

Un segredo embalado,
gardado no corazón,
e unha devoción consagrada
a calquera teu parecer .

Sortes

2009-12-22T04:47:00.001-08:00

Mírote ir, cun destacamento que controla os teus pasos, que te adora dun xeito egoísta, que espera de ti o que sempre pareces dar e ninguén leva.
Aparto, levando a alma en silencio por outra ruta pola que non andes ti, esperando un cruce de camiños que me enfronte a verte nun casual sortudo, e gardar os segundos do teu mirar coma un premio de lotería non cuantificada.

Regras

2009-12-19T16:33:00.000-08:00

Teño o corazón instruído,
preparado para non atacar,
pero totalmente inculcado de ti.

Consolo

2009-12-13T12:52:00.001-08:00

O meu maxín voraz evócate,

e o teu recordo esvara

no suor das miñas ganas

ComenenciaS

2009-12-09T05:13:00.001-08:00

- Qué cantas?
- O apareo do Xaquín e a Canora
- O qué?
- Contos de antes...

"Xaquín traballaba todo o día na forxa e tamén daba un peso a ganar a rapaces que querían empezar por algún choio. Era bo mozo, gañaba cartos, e as mulleres da súa casa tiñan fachenda abonda de non pasar apuros nun tempo de recesión. Canora era unha moza humilde que vivía no rueiro, e sempre pasaba descalza por diante da ventá do Xaquín, “ buenos días, buenas tardes” e un mirar de pillabana. Algunhas veces Xaquín farto da calor da forxa marchaba a pasear e indagar á redonda toda. Chegaba sempre a casa cun anaco de día. Ata un día de setembro, que xa se gardara a noite e Xaquín non viñera.
A muller, Lelá, dou a voz de alarma, e foi así que os veciños todos foron na súa busca.
Buscouse toda a noite, en vento de bolina, pero non se dou con el.
No hórreo da Canora apareceron os zapatos, e dentro durmindo no paínzo, apareceu Canora e mais Xaquín.
- Bandido, como viñestes dar aquí?
- Vin mirar o millo novo da Canora.
Respondeu con sorna.
- Que desgusto nos dás! Mira en que andabas, que vergonza
- Mirade, mulleres da casa, estou farto de andar no lume dobrando ferros, e os mais duros sodes vós. Tedes a artesa chea, e o corpo ben vestido, a conta da miña suor, e eu tamén teño as miñas comenencias.
- Coa Canora, desgraciado, coa máis probre do lugar! Que deshonra, que baixeza, quixéchesnos rebaixar, desalmado do carallo... "

- Fixéronlle un cantar e todo...

O Xaquín esta durmindo
ó quentiño da Canora,
nin o lume nin a forxa
lle botan o frío fóra.

- Es ben Trisqueira, sempre tes un conto gardado

Circunstancias

2009-12-04T13:15:00.000-08:00

Unha mirada de ollos verdes desesperanza.
Frío vello.
Rachas no corazón.
Non sei quererte mellor
pero si dabondo.

Doenzas

2009-11-25T11:50:00.001-08:00

Asumir os días cun estómago achicado e un mareo de barco do Gran Sol.
Esperar á noite para non durmir e deitar a cara de pouca gana, para mañán sen deixar esclarecer, erguerme, querendo curarme de todo, menos de ti.

Deleite

2009-11-17T03:20:00.001-08:00

Hoxe canta novas letras un poeta,
Embobadita estoy...

Fondo

2009-11-10T11:32:00.000-08:00

Novembro anda triste, cun carnaval na cara para disimular este sentir rendido á desgana.

Novembro alíase coas témporas, que escurecen primeiro as tardes e non deixan ver o carís insulso e desmentido.

Novembro está de NON,

e apóucame.

Pegadas

2009-10-31T13:40:00.001-07:00

A señora Xoana, di que lle acorda como me levabas da man e ías razoando comigo de todo canto eu preguntaba, que non era pouco:

- Fita eses ollos grandes en quen lle fala, e presta tanta atención que non dá un contado contos señora Xoana, leva un o día contándolle e falándolle, cando estou na casa escuso outro labor, todo lle inquieta, é coma unha bubela.

Hoxe en silencio están, dous ollos grandes mirando o teu nome en granito, rodeado de “velloritas” túas e miñas.

Síntome soa. Sigo chea de inquietudes, que ninguén me pode explicar.
Detesto estes días de mais, onde me afoga a dor de botarche tanto de menos.