Conclusións

Perdo a iniciativa acelerando nunha revolución de ganas amedrentadas.
Quérote sen compaixón de min, e loito cada día para perderte.
Sobre aviso estou, da ausencia de temperantes, nesta tarde calurenta, que bebe sede de ti.

Capturas

Sendo nena as lendas que me contaba o meu pai para ensinarme vida, levaban verdades pigmentadas en fábulas mesturadas de saber e distracción. Había contos de raposos polo monte que miraban atardeceres, paxariños vixiantes do ar, e arrecifes de coral cercados gobernados por tiburóns, onde o peixe escacho Galvao removía as augas cal pirata aventureiro, reivindicando a liberdade da súa vida no mar. Falábame de pesetas lambonas que roubaban o sentido das cabezas, e recriminaba o apurado desenvolvemento, augurando que o desorde da evolución nos deixaría no futuro a todos cunha man diante e outra detrás, e que así espidos viviríamos todos nunha infinita Sabana.

Convencementos

Hai momentos elocuentes que non nos acaban de convencer,
e deixámolos pasar.
Estamos afeitos xa, a incluír no día a día,
a actitude desafiante dos nosos pesares.

Absolutamente

A un paso de converterme nunha verdadeira marciana, mírasme con ollos de “No te creo”, e a min tanto me ten.
Teño un empacho de verdades, que saen por que me ocupan mais sitio do que teño nun adentro resinoso.
Consciente e afastada, quedo perenne para ti, e prometo silencio en cobertura.
De oírme están as orellas cheas.

Paciencia

Camiñar en paso curto con un murmurio interior que te conxuga en tempo presente co verbo precisar.
Pousarme coma un paxariño de bico calado que abonda o gusto mirándote ir, gardando o vento nas ás, a espera dun aire guiado que poida levarme a ti.

Días Santos

Cólicos retornados, fanme gardar vixilia a base de Nolotil en vena.
Algúns en días festivos,
estamos feitos uns Cristos.