Primaveras no ceo

Esperaches a que entrase a primavera, para marchar. 

Dende q faltas ti, todas as estacións son frías. 

Era, absolutamente marabilloso, ver nacer as flores das árbores e que ti me buscaras identidade en cada varelo.

14 anos sen ti.

Catorce eternidades.

Catorce  'non podo máis', tirando para adiante.

Mú + mú: silencio

Mecanismo victimario

 

Estas ganas de que entres sen chamar,

e de que logo,

te vaias pronto.

Fallos de motor

“A culpa é túa porque cando empeza a fallar algo, queres amañalo xa. Hai que esperar a que o fallo vaia a máis e logo mirar de que pode ser, e, se é o caso, cambialo.”

Non hai repostos.

Hai pezas que non se poden cambiar.

Hai fallos que non se amañan na vida.

(Papá, dinme que non teño amaño… tiñas que estar)

 

NI MU...

Pel e ferro

Construín a miña xaula, 
soldando anacos de vida.

Sodes libres de mirar,
 pero do enreixado para dentro,

todo é meu.

Curtida

 

Estaba sen roupa, tiña cicatrices, pero estaba indemne. 

Mireime ao espello. Arrepiei. 

Noutro tempo,  fora Caperucita, 

agora sentíame Tarzán.

Raudales en puridade

 

Quérote moi de verdá, aínda que o silencio, tape. 

Non colles nun corazón de letra. 

Dor (por dentro)

Escollía  non nacer, se tivera opción.