Vai

O eco hoxe, soa átono.

Hoxe todo canto penso escorre en bágoas, os silencios son máis longos, a soidade segue sendo fiel e persisten as ganas de nada.
Hoxe son libre de recados e predico coa boca calada.
Mañá prometo que, dentro deste barbeito, tratarei de buscar a produción suficiente para lograr o benestar dos que o merecen.