18/03/09

Nostalxia

Que doloroso é levarte flores mirando o teu nome escrito en letras gravadas en pedra de granito.
Fuches un pai sabio, inmensamente bo, cariñoso, xeneroso, loitador, sensible e especialmente humano, e en ti fundamento todo o meu orgullo de persoa e toda a herdanza de ser que me deixaches.
Hoxe algúns pais levarán unha camisa nova, unha colonia, un licor... e ti non estarás.
Hoxe regalarei para ti coma sempre, o meu pensamento en recordo.